Συναναστροφή με την κοινωνία

 Το ΚΕΘΕΑ
ΣΤΡΟΦΗ
, μετά από πρόσκληση του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του Λυκείου Λυκόβρυσης,
πραγματοποιεί ενημέρωση, την Τετάρτη
12 Φεβρουαρίου
 στις 18.30 στο Πνευματικό
Κέντρο Δήμου Λυκόβρυσης
, με θέμα: “Η
χρήση ουσιών στην εφηβεία. Ο ρόλος της οικογένειας,
του σχολείου και της τοπικής κοινότητας στην αντιμετώπιση του προβλήματος
(βιωματικό σεμινάριο)”.

Η ενημέρωση αυτή γίνεται στο πλαίσιο παρεμβάσεων
που πραγματοποιεί το
 ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ σε σταθερή
βάση στις τοπικές κοινωνίες, σχολικές κοινότητες, ευάλωτες ομάδες, για την
έγκυρη ενημέρωση, την πρόληψη της χρήσης ουσιών και την κατάρριψη των μύθων
γύρω από την εξάρτηση.





Αν δεν μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο κάντε κλικ εδώ

(Κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

«Μια γιορτή στου Νουριάν» στις φυλακές Κορυδαλλού

Μια γιορτή στον
Κορυδαλλό

80 μαθητές-κρατούμενοι μαζί με τους καθηγητές παρακολούθησαν ενθουσιασμένοι
την παράσταση 

«Μια γιορτή στου Νουριάν»


Οι πρωταγωνιστές της παράστασης «Μια γιορτή στου Νουριάν». Από αριστερά:
Μιχάλης Τιτόπουλος, 

Πολυξένη Ακλίδη, Ηρώ Μπέζου, Γιώργος Δάμπασης, Βασίλης
Κουκαλάνι, Πέτρος Σπυρόπουλος


Κάθε Σαββατοκύριακο ο εργαζόμενος πατέρας Μπάμπης Παπαδάκης με τα παιδιά
του 

Δώρα και Γιάννη πηγαίνει για κάμπινγκ. Αυτή τη φορά όμως του έχει πάρει την
αγαπημένη του 

θέση ο κ. Νουριάν με τον γιο του Πιρούζ. Μεγάλο πρόβλημα! Μπορούν
τώρα οι δυο μπαμπάδες 

να περάσουν καλά μαζί; Μπορούν τα παιδιά τους να παίξουν
και να διασκεδάσουν παρέα; 

Και πώς θα μάθουν στη μικρή Πακιστανή που καθαρίζει
το κάμπινγκ να ονειρεύεται στα ελληνικά; 

Μα δεν μιλούν την ίδια γλώσσα. Πώς θα
συνεννοηθούν; Την απάντηση δίνουν για δεύτερη συνεχή 

χρονιά επιτυχίας τα ίδια
τα παιδιά!
».


Αυτή είναι η υπόθεση της παιδικής παράστασης «Μια γιορτή στου Νουριάν» του
Βόλκερ 

Λούντβιχ από το θέατρο Πορεία, μιας παράστασης πέρα από προκαταλήψεις
και ρατσιστικές 

συμπεριφορές η οποία φέρνει στο επίκεντρο της ζωής τα ίδια τα
παιδιά, τα οποία είναι αυτά που 

μπορούν να δώσουν μια ουσιαστική λύση στη
σημερινή εποχή. Την ιδιαίτερη αυτή παράσταση 

είχαν την ευκαιρία να
παρακολουθήσουν το πρωινό της Παρασκευής 60 μαθητές του Σχολείου 

Δεύτερης
Ευκαιρίας (ΣΔΕ) των φυλακών Κορυδαλλού μαζί με τους διδάσκοντες και 20 

συμμετέχοντες του προγράμματος απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ στην αίθουσα εκδηλώσεων 

του σχολείου.


«Το σχολείο μας είναι ένας πολυπολιτισμικός και αντιρατσιστικός χώρος. Οπου
μαθαίνουμε 

στους μαθητές μας ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίσοι μεταξύ μας
ανεξάρτητα από τη χώρα όπου 

έχουμε γεννηθεί, το χρώμα και τη θρησκεία μας»
σχολιάζει μιλώντας στο «Βήμα» ο διευθυντής 

του σχολείου δεύτερης ευκαιρίας κ.
Γιώργος Ζουγανέλης. «Το μήνυμα της συγκεκριμένης 

παράστασης ήταν η καλύτερη
επιβεβαίωση του στόχου του σχολείου μας
» υπογραμμίζει.

Σήμερα στο ΣΔΕ Κορυδαλλού φοιτούν 70 μαθητές ηλικίας 21-48 ετών και έξι
διαφορετικών 

εθνοτήτων εκ των 79 συνολικών εθνοτήτων που βρίσκονται σήμερα
έγκλειστοι στο 

σωφρονιστικό ίδρυμα.


«Η υποδοχή που μας έκαναν οι κρατούμενοι ήταν πολύ θερμή. Βοήθησαν να
στήσουμε το σκηνικό 

και να φτιαχτεί ο χώρος με μεγάλη προθυμία. Είχαν την ίδια
θετική ανταπόκριση και αντίδραση με 

τα παιδιά που έρχονται κάθε Κυριακή στο
θέατρο Πορεία
» σχολιάζει μιλώντας στο «Βήμα» ο 

ηθοποιός και σκηνοθέτης της
παράστασης κ. Βασίλης Κουκαλάνι, εξηγώντας: «Η παράσταση 

είχε
τρομερή απήχηση και προκάλεσε μια γνήσια και αυθόρμητη συμμετοχή και συγκίνηση στο
κοινό. 

Η κωμωδία αυτή με θέμα τον ρατσισμό, τις προκαταλήψεις και την
πολιτισμική συμφιλίωση εμψύχωσε 

βαθύτατα τους κρατουμένους αλλά και τους
εκπαιδευτικούς τους
».


Ευχές στα περσικά

Κατά τη διάρκεια της παράστασης μάλιστα, όπου ο κ. Νουριάν και ο γιος του
Πιρούζ μιλούν στα 

περσικά, μερικοί περσέφωνοι μαθητές-θεατές τούς απηύθυναν
ευχές και ευχαριστίες, όπως 

«τι όμορφα που τα λες», «να είσαι πάντα καλά»
και «να ζήσεις, φίλε
», αντίδραση η οποία συγκίνησε

 ιδιαίτερα τους
συντελεστές.


Στο σχολείο όλοι είμαστε ένα, ενώ στην πτέρυγα διαφορετικοί

Οι συνθήκες μεταξύ των κρατουμένων είναι εντελώς διαφορετικές όταν
βρίσκονται στις αίθουσες 

διδασκαλίας από ό,τι όταν επιστρέφουν στις πτέρυγες.
Οπως εξηγεί ο Γκέντι από την Αλβανία, 

«είναι μεγάλο κατόρθωμα που
ερχόμαστε στο σχολείο. Μαθαίνουμε για τα λάθη που έχουμε κάνει και μας 

έφεραν
εδώ. Στο σχολείο μαθαίνουμε να είμαστε όλοι ένα και το έχουμε καταφέρει. Οταν
επιστρέφουμε 

στις πτέρυγες, πάμε πατριωτικά ανεξάρτητα αν ο συμπατριώτης μας
έχει άδικο. Σε κάνει και το κλίμα 

της φυλακής να συμπεριφέρεσαι έτσι θες, δεν
θες
».   


«Το έργο μάς δίδαξε πως πρέπει να υπάρχει κατανόηση και αλληλοβοήθεια μεταξύ
μας και όχι ρατσισμός
» 

δηλώνει μιλώντας στο «Βήμα» ο Ηλίας,
κρατούμενος των φυλακών, ο οποίος είχε λάβει μέρος και 

στη χριστουγεννιάτικη
παράσταση που ανέβασε το σχολείο με τίτλο «Ο Αγιος Βασίλης συλλαμβάνεται». 

Οπως
μάλιστα σχολιάζει και ο ίδιος χαριτολογώντας, «εγώ έκανα τον Αγιο Βασίλη,
οπότε με συνέλαβαν 

για δεύτερη φορά», ενώ συμπληρώνει πως μέσα από αυτή την
ευχάριστη εμπειρία της θεατρικής 

παράστασης του γεννήθηκε η επιθυμία να
ασχοληθεί με τον χώρο του θεάτρου.


Παρ’ όλο που η θεματική του μοιάζει δύσκολη και φορτισμένη για την ελληνική
κοινωνία, πόσω μάλλον 

μέσα στην κοινωνία της φυλακής, μια και πρόκειται για ένα
έργο βαθιά ανθρώπινο, οι συντελεστές της 

παράστασης φαίνεται να μην είχαν
αμφιβολία για τη θετική ανταπόκριση του κοινού.


«Δεν είχα από την αρχή καμία επιφύλαξη ή φόβο για το αν θα λειτουργήσει αυτή
η “παιδική” παράσταση 

στις φυλακές ή αν θα υπάρχουν αντιδράσεις.
Ημουν βέβαιος πως θα έχει την αποδοχή και τον 

ενθουσιασμό των κρατουμένων, μια
και φέρνει στο προσκήνιο τα παιδιά που με την αυθόρμητη απλή 

λογική τους
γελοιοποιούν και ξεμπροστιάζουν τις προκαταλήψεις και τον ρατσισμό των μεγάλων
» 

εξηγεί ο κ. Κουκαλάνι.


«Είναι δηλαδή ένα έργο που τάσσεται κατ’ εξοχήν με τον αδύναμο απέναντι στον
ισχυρό και δείχνει πως 

τα παιδιά με το χιούμορ τους και τη διαλεκτική τους
περιγελάνε τους ενήλικες και δίνουν λύσεις στα πιο 

σύνθετα κοινωνικά ζητήματα
και παρεξηγήσεις. Πιστεύω πως οι φυλακισμένοι βρίσκουν μια πολύ 

αυθόρμητη
ταύτιση με την πρωτοβουλία των παιδιών του έργου, μια και είναι κι εκείνοι υπό
μιας μορφής 

κηδεμονία αλλά και καταπίεση» συμπληρώνει ο κ. Κουκαλάνι.


Η παράσταση «Μια γιορτή στου Νουριάν», μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε
πέρυσι και την 

απήχησή της σε όλες τις ηλικίες, ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά
στο θέατρο Πορεία κάθε Κυριακή στις 

12.00. Την παράσταση σκηνοθετούν οι Παντελής
Δεντάκης
και Βασίλης Κουκαλάνι (κ. Νουριάν), 

ο οποίος
πρωταγωνιστεί μαζί με τους Ηρώ Μπέζου (Δώρα), Πέτρο
Σπυρόπουλο
 (Πιρούζ), 

Γιώργο Δάμπαση (Μπάμπης
Παπαδάκης), Μιχάλη Τιτόπουλο (Γιάννης) και την Πολυξένη
Ακλίδη
 (Αϊσέ). 

Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκαν η Αλεξάνδρα
Σιάφκου
 και ο Αριστοτέλης Καρανάνος

τους φωτισμούς ο Αλέκος
Αναστασίου
, τη μουσική ο Κώστας Νικολόπουλος και το
τραγούδι τέλους, 

το οποίο συγκίνησε τους μαθητές του Κορυδαλλού, είναι των Active
Member
.

Πηγή 



 Η παράσταση «Μια γιορτή
στου Νουριάν» στις φυλακές Κορυδαλλού

Ανεβαίνει κάθε Κυριακή στις 12:00 στο θέατρο Πορεία


Στιγμιότυπο από την παράσταση «Μια γιορτή στου Νουριάν» στις φυλακές
Κορυδαλλού

Παράσταση για υποδίκους, ξένους κυρίως, μετανάστες, στις ελληνικές φυλακές;
Ναι, βέβαια, 

και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία: Ετσι συνέβη την περασμένη
Παρασκευή, όταν η παραγωγή 

«Μια Γιορτή στου Νουριάν» του Βόλκερ
 Λούντβιχ 
παίχθηκε για τους τρόφιμους του σχολείου 

Δεύτερης
Ευκαιρίας των φυλακών Κορυδαλλού, κατόπιν πρόσκλησης από τους εκπαιδευτικούς
τους. 

Το θέμα και ο τρόπος που αποδίδεται μαζί με  τα δύο χρόνια επιτυχίας
στη σκηνή του Πορεία, 

στάθηκαν η αφορμή. Αλλωστε αυτό καθεαυτό το έργο διαθέτει
ένα εξαιρετικά χρήσιμο   

και κατάλληλο υλικό κρατούμενους.


Στην πλειοψηφία τους ξένοι, από την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Γεωργία, το
Πακιστάν, 

το Μπαγκλαντές και όχι μόνον, είναι ηλικίας από 21 ως 48 ετών.
Πενήντα από τους θεατές 

ήταν από το Σχολείο (κυρίως υπόδικοι _αλλά και
καταδικασμένοι), ενώ άλλοι προέρχονταν 

από τα θεραπευτικά τμήματα του ΚΕΘΕΑ.

 

Χρόνια στην Ελλάδα, οι περισσότεροι έχουν πια μάθει τη γλώσσα. Αν και στην
αρχή 

αντιμετώπισαν με κάποια δυσπιστία την όλη εμπειρία που ξεκίνησε από τον
διευθυντή του 

Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Κουρδαλλού, Γιώργο
Ζουγανέλη
, τελικά 

βγήκαν πολλαπλά κερδισμένοι. Και το κατάλαβαν πολύ καλά.


«Γιατί το έργο», όπως εξηγεί ο Γ, Ζουγανέλης, «μιλάει ακριβώς για τις δικές ζωές», 

επιβεβαιώνοντας τις σκέψεις τους για το τι σημαίνει πατρίδα και πως είναι
δομημένες οι φυλές 

στη ζωή και στις φυλακές. «Με την παράσταση
ταξίδεψαν και κατάλαβαν ότι μπορεί να συμβεί 

αυτό που μοιάζει αδύνατον: Η άρση
των δυσκολιών συμβίωσης»
….


Από την πλευρά του ο σκηνοθέτης επισημαίνει ότι «ήταν πολύ θερμή η
υποδοχή, καθώς μας 

βοήθησαν να στήσουμε το σκηνικό και να φτιάξουμε τον χώρο».
Το έργο, μια με θέμα τον ρατσισμό, 

τις προκαταλήψεις και την πολιτισμική
συμφιλίωση πέρασε το δικό της μήνυμα τους κρατούμενους 

αλλά και τους
εκπαιδευτικούς τους. Κι αν στο θέατρο Πορεία η παράσταση παίζει κυρίως για 

παιδιά και εφήβους, το συγκεκριμένο κοινό του Κορυδαλλού λειτούργησε εξαιρετικά 

όπως συμβαίνει και με τους ενηλίκους θεατές.


Με μια θεματική «δύσκολη και φορτισμένη», το έργο, λέει ο
σκηνοθέτης «φέρνει στο προσκήνιο 

τα παιδιά που με την αυθόρμητη απλή
λογική τους γελοιοποιούν και ξεμπροστιάζουν τις προκαταλήψεις 

και τον ρατσισμό
των μεγάλων. Είναι δηλαδή ένα έργο που τάσσεται κατ’ εξοχήν με τον αδύναμο
απέναντι 

στον ισχυρό, και δείχνει πως τα παιδιά με το χιούμορ τους και την
διαλεκτική τους περιγελάνε τους ενήλικες 

και δίνουν λύσεις στα πιο σύνθετα
κοινωνικά ζητήματα και παρεξηγήσεις».


Από την περασμένη Παρασκευή, ως σήμερα, Δευτέρα 13 Ιανουαρίου, οι κρατούμενοι
συνεχίζουν 

να συζητούν για τη θεατρική τους εμπειρία: «Καθημερινές
αναφορές γίνονται γιατί αυτή είναι 

η καθημερινότητά τους», καταλήγει ο
διευθυντής και εκπαιδευτικός Γιώργος Ζουγανέλης, 

που συνεχίζει το έργο του κάτω
από δύσκολες συνθήκες.

 

«Μια γιορτή στου Νουριάν» του Volker  Ludvig. 
Σκηνοθεσίας Παντελής Δεντάκης & Βασίλης Κουκαλάνι. 
Παίζουν: Βασίλης Κουκαλάνι, Ηρώ Μπέζου, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιώργος Δάμπασης, 

Μιχάλης Τιτόπουλος, Πολυξένη Ακλίδη.

Θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69 – Πλατεία Βικτωρίας), 

τηλ.  210.8210991 & 210.8210082  (www.poreiatheatre.com)

Παραστάσεις κάθε Κυριακή στις 12.00 το μεσημέρι σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο 

με το «Τζέλα,  Λέλα,  Κόρνας και ο Κλεομένης» επίσης του Volker
 Ludvig

Εισιτήρια: 8 ευρώ

Πηγή 

Κοπή Βασιλόπιτας στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνας



Η Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων και ο Σύλλογος
Συμπαραστάσεως Κρατουμένων «Ο Ονήσιμος» οργάνωσαν την εορτή με κοπή Βασιλόπιτας
στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνας το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014
προσφέροντας 330 ατομικά δέματα στους ανηλίκους κρατουμένους. 

Κοπή Βασιλόπιτας Συλλόγου


ΣΑΒΒΑΤΟ

11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014

Κοπή Βασιλόπιτας του συλλόγου

στην Ι. Ν. Παναγίας Σκριπού

στον Ορχομενό.

Επίσκεψη

στην Ι. Μ. Αγίου Νικολάου

ΚΑΜΠΙΩΝ. 


Τιμή συμμετοχής: 20 ευρώ.

Αναχώρησις από Αγ. Σοφία Νέου Ψυχικού 7:30 π.μ.

Αναχώρησις από Ομόνοια 8:00 π.μ.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ – ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:

Στα γραφεία του συλλόγου Ασκληπιού 60 Α

τηλ. 210 3622017, 2103645305

ή στην υπεύθυνη των εκδρομών

κ. Κατηφόρη – Μπουρμπαχάκη τηλ. 210 6715 299

Προσφορά και στήριξη για μια δεύτερη ευκαιρία

Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων «Ο Ονήσιμος»

Προσφορά και στήριξη για μια δεύτερη ευκαιρία

Του Γιάννη Κορωναίου – Αρχισυντάκτη περιοδικού «Επίκαιρα»

 

Ο κόσμος έχει ευαισθητοποιηθεί πολύ. Έχει αλλάξει πια
ο πληθυσμός των φυλακών λόγω της οικονομικής κρίσης. Κάποιος εξαιτίας των
προβλημάτων δεν έχει να πληρώσει τα χρέη του και καταλήγει στη φυλακή. Πλέον ο
κόσμος συνειδητοποίησε ότι αυτό το κακό, να καταλήξεις στη φυλακή, μπορεί να
συμβεί σε οποιονδήποτε. Η κρίση έχει συμβάλει ώστε να φύγει το στίγμα για τους φυλακισμένους.
Μέσα στην κρίση το αρνητικό στερεότυπο αμβλύνεται. 
Η ευμάρεια είχε φέρει απομόνωση, ο καθένας περνούσε
καλά απομονωμένος από το διευρυμένο κύκλο του. Τώρα αυτό έχει αλλάξει.
 

Είναι πραγματικά πολύ κρίσιμο το πρώτο στάδιο του
μετασωφρονισμού. Γι’ αυτό λέμε ότι χρειάζεται πρόνοια. Ιδίως για τα
απεξαρτημένα άτομα, που αποφυλακίζονται και έχουν καθαρό μυαλό και
συνειδητοποιούν τι έχουν χάσει όλο το προηγούμενο διάστημα. Παράλληλα,  αντιλαμβάνονται και ποια είναι η πραγματική κατάσταση στην κοινωνία, με τα οικονομικά
προβλήματα, την ανεργία, τους αποκλεισμούς.

κα Χαρά Βλαστάρη –
Δυοβουνιώτου, Ψυχολόγος – Μ.Α. Κλινικής Ψυχολογίας 

Αν δεν μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο κάντε κλικ εδώ

Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει,
καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτω προσάγει.
Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι.
Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι.
Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον,
ὁ πρὸ αἰώνων Θεός!!!
Χριστός έν πόλει Βηθλεέμ βρεφουργείται, την ημών ώς εύσπλαχνος καινουργών φύσιν. Προθύμως δεύτε γηγενείς τη καρδία άσμα μελωδόν άσωμεν τω Δεσπότη εις αιώνας ενδόξως γαρ δεδόξασται. 
Ω Παντεπόπτα, των ανάρχων το κλέος. Τίς ουν τον Φιλάνθρωπον γηγενών ου θαυμάσει? Ενί γαρ ώφθη μη λιπών τη πατρώα σήμερον πάσαν εγκαινίζων την φύσιν και ειρήνην ως μόνος ειρηνάρχης βραβεύων.
Χαίροις Πάναγνε Θεόν τεκών Μαρία, χαίροις Άχραντε των πεπτοκότων βάσις. Εν Σοι γαρ ώφθη σήμερον ο Δεσπότης, ω θαύμα καινουργόν τους θαρρέντας και προς φως επανάγον το ανέσπερο Κόρη.

Η κατά σάρκα του Χριστού Οικονομία (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

 

Σχετικά
με τη συγκαταβατική ενσάρκωση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και τα όσα
προσφέρθηκαν εξαιτίας της σ’ αυτούς που τον εμπιστεύτηκαν αληθινά και σχετικά
με την αιτία που ο Θεός, αν
και μπορούσε να ελευθερώσει με ποικίλους άλλους τρόπους το ανθρώπινο γένος από
την υποταγή στο διάβολο, προτίμησε να χρησιμοποιήσει αυτή τη συγκαταβατική
τακτική
. 

Μπορούσε,
οπωσδήποτε, ο προαιώνιος και απεριόριστος και παντοκράτορας Λόγος και
παντοδύναμος Υιός του Θεού, και χωρίς ο ίδιος να περιβληθεί την ανθρώπινη φύση,
να απαλλάξει τους ανθρώπους από την υποτέλεια στο θάνατο και την υποδούλωση στο
διάβολο, γιατί όλα υπακούουν στις εντολές του και το καθετί εξαρτιέται από τη
θεϊκή εξουσία του, όλα έχει τη δύναμη να τα ενεργεί και, σύμφωνα με τον Ιώβ,
τίποτε δε βρίσκεται έξω από τις δυνατότητές του, άλλωστε, απέναντι στην απόλυτη
υπεροχή του δημιουργού, η δύναμη αντίστασης των δημιουργημάτων χρεοκοπά, κανένα
δεν είναι ισχυρότερο από τον Παντοκράτορα.

 

Όμως,
αυτή η τακτική σωτηρίας, δηλαδή με την ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού, ήταν η
πιο προσαρμοσμένη στη δική μας φύση, την ανθρώπινη αδυναμία μας κι ακόμα ήταν η
πιο αντάξια του Θεού που την εφάρμοζε μια και χαρακτηριζόταν από το στοιχείο
της δικαιοσύνης, χωρίς το οποίο καμιά ενέργεια του Θεού δεν πραγματοποιείται.
«Δίκαιος γαρ ο Θεός, και δικαιοσύνας ηγάπησε, και ουκ έστιν αδικία εν αυτω»,
όπως λέει κι ο ψαλμωδός Προφήτης.

Ο
άνθρωπος εγκατέλειψε το Θεό πρώτος και, κατά συνέπεια, δίκαια εγκαταλείφθηκε
από το Θεό, τότε κατέφυγε, με τη θέλησή του, στον αρχηγό της κακίας, που τον
είχε παρασύρει με τις δόλιες αντίθεες συμβουλές του, δίκαια, πάλι, κατά
συνέπεια, παραδόθηκε σ’ αυτόν, έτσι εισχώρησε στον κόσμο ο θάνατος, ως
αποτέλεσμα του φθόνου του πονηρού και με την άδεια, τη δίκαιη, του αγαθού Θεού.
Και ο θάνατος, εξαιτίας της υπερβάλλουσας κακότητας του αρχηγού της κακίας
διπλασιάστηκε, κοντά σε κείνον που προσκολλήθηκε στην ανθρώπινη φύση, προστέθηκε
κι ο άλλος που αυτός ο ίδιος ο διάβολος βίαια τον προξενεί.

 

Επειδή,
λοιπόν, η υποταγή στο διάβολο και η παράδοση στο θάνατο επήλθε ως δίκαιη
συνέπεια, έπρεπε και η επάνοδος του ανθρώπινου γένους στην ελευθερία και τη ζωή
να συντελεστεί από το Θεό πάλι ως δίκαιη συνέπεια. Και δεν ήταν μόνο η παράδοση
του ανθρώπου στο φθονερό εχθρό του, που πρόκυψε ως συνέπεια της θείας
δικαιοσύνης, ήταν και το γεγονός ότι ο ίδιος ο διάβολος, που αποξενώθηκε από τη
δικαιοσύνη του Θεού και επεδίωξε άδικα να εξουσιάζει και να μην υπακούει
πουθενά και να καταπιέζει, βρισκόμενος σε διάσταση με τη δικαιοσύνη,
χρησιμοποίησε τη δύναμή του ενάντια στον άνθρωπο.

 

Ο
Θεός, λοιπόν, θεώρησε ότι προείχε να νικηθεί πρώτα ο διάβολος με τη δικαιοσύνη,
με την οποία έχει ανοιχτή διαμάχη, και κατόπιν να νικηθεί με τη θεϊκή υπεροχή,
δηλαδή με την ανάσταση και τη μέλλουσα κρίση. Γιατί αυτή είναι η σωστή σειρά,
να προηγείται η δικαιοσύνη από τη δύναμη, αυτό αρμόζει αληθινά στη θεϊκή αγαθή
διακυβέρνηση του κόσμου, όχι στην καταπιεστική επιβολή: να ακολουθεί η δύναμη,
αφού πρώτα επιβληθεί η δικαιοσύνη.

 

Και,
όπως ο διάβολος, ο παμπάλαιος φονιάς του ανθρώπου, ξεσηκώθηκε εναντίον μας από
φθόνο και μίσος, έτσι κι ο ζωοδότης μπήκε στη μάχη με το μέρος μιας από άπειρη
αγαθότητα κι αγάπη για τον άνθρωπο. Και όπως εκείνος, χωρίς να του έχει
παρασχεθεί το δικαίωμα, έβαλε σκοπό του να καταστρέψει το πλάσμα του Θεού, έτσι
κι ο πλάστης, έχοντας αντίθετα, κάθε δικαίωμα, αποφάσισε να σώσει το
δημιούργημά του. Και όπως εκείνος πέτυχε με την αδικία και τη δολιότητα να
καταγάγει νίκη και να γκρεμίσει τον άνθρωπο από το θεοδώρητο αξίωμά του, έτσι
κι ο ελευθερωτής με δικαιοσύνη και σοφό σχέδιο επέφερε την πανωλεθρία του
αρχηγού της κακίας και την ανακαίνιση του ανθρώπου.

 

Λοιπόν,
ο Θεός απέφευγε να χρησιμοποιήσει, πράγμα που μπορούσε, τη δύναμη, ώσπου να
προχωρήσει στην απόδοση της δικαιοσύνης, πράγμα που ήταν αναγκαίο. Έτσι άλλωστε
φάνηκε ξεκάθαρα η δύναμη της δικαιοσύνης, αφού προτιμήθηκε ως τακτική από τον
παντοδύναμο που κανένας δεν μπορεί να τον νικήσει. Απ’ αυτό μάλιστα θα ‘πρεπε
και οι άνθρωποι να παραδειγματιστούν, ώστε να ζουν με δικαιοσύνη την επίγεια
ζωή τους, ώστε στην αιώνια ζωή της αθανασίας ν’ αναλάβουν τη δύναμη και να μη
τη χάσουν ποτέ.

Κι
ακόμα έπρεπε ο διάβολος που τότε νίκησε τον άνθρωπο, να νικηθεί από τη νικημένη
ανθρώπινη φύση και να κατατροπωθεί αυτός που με τόση πανουργία παγίδευσε τον
άνθρωπο. Γι’ αυτό το σκοπό χρειαζόταν απαραίτητα να υπάρξει ένας άνθρωπος
αναμάρτητος. Όμως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. «Ουδείς γαρ, λέει η Γραφή,
αναμάρτητος, ουδ’ αν μία ημέρα η ζωή αυτού» και «τις καυχήσεται αγνήν έχειν την
καρδίαν;»

 

Μονάχα
ο Θεός, κανένας άλλος, δεν μπορεί να είναι αναμάρτητος. Γι’ αυτό ακριβώς ο Θεός
Λόγος, ο γεννημένος από το Θεό ευθύς απ’ την αρχή της ύπαρξής του, και πάντοτε
ενωμένος μ’ Αυτόν (δεν είναι δυνατό να υπάρξει η να εννοηθεί ποτέ Θεός
στερημένος λόγου) και ουδέποτε διαχωρισμένος απ’ Αυτόν, ο ένας υπαρκτός Θεός
(το αντιφέγγισμα του ήλιου δεν είναι άλλον φως διαφορετικό απ’ τον ήλιο και οι
ηλιακές ακτίνες δεν είναι άλλοι ήλιοι), γι αυτό, λοιπόν, ο μόνος αναμάρτητος
Υιός και Λόγος του Θεού καθίσταται γιος ανθρώπου, χωρίς βέβαια, να αλλάζει
τίποτε ως προς τη θεότητά του, μένοντας, όμως, ακηλίδωτος ως προς την ανθρώπινή
του ιδιότητα.

 

«Ος,
όπως προφήτευσε ο Ησαϊας, αμαρτίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω
στόματί αυτού». Και όχι μόνο αυτό, αλλά και κείνος που δε «συνελήφθη εν
ανομίαις» και δεν «εκυήθη εν αμαρτίαις» καθώς διαπιστώνει, μιλώντας για τον
εαυτό του, ή μάλλον για ολόκληρο το γένος των ανθρώπων, ο Δαβίδ στους Ψαλμούς.
Γιατί η επανάσταση της σάρκας έχει ως αυτόματη συνέπεια την καταδίκη που είναι
και λέγεται φθορά.

Αυτή
η επανάσταση αν και δε γίνεται με τη θέληση του ανθρώπου, αν και φανερά
βρίσκεται σε αντίθεση με τους νόμους της νόησης και παρά το γεγονός ότι
τιθασεύεται από τους ενάρετους και προσανατολίζεται μόνο προς τον τομέα
δημιουργίας παιδιών, έτσι ή αλλιώς σπρώχνει τον άνθρωπο προς τη φθορά και δεν
είναι παρά έφεση για ικανοποίηση των παθών αυτού που δε συνειδητοποίησε την
τιμή που αξιώθηκε η φύση μας από το Θεό, αλλά εξομοιώθηκε με τα κτήνη.

 

Γι
αυτό και δεν γεννήθηκε, απλώς Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και από
Παρθένο επίλεκτη και απαλλαγμένη από βρώμικους σαρκικούς λογισμούς, σύμφωνα με
τους προφήτες, γεννήθηκε από Παρθένο στη μήτρα της οποίας επέφερε τη σύλληψη
όχι κάποια σαρκική όρεξη, αλλ’ ο ερχομός του Αγίου Πνεύματος. Αυτό που συνέβηκε
ήταν η υποδοχή και η αποδοχή του ουράνιου χαρμόσυνου μηνύματος, όχι υπόκυψη και
δοκιμή στη γεμάτη πάθος σαρκική επιθυμία.

 

Μακριά
από κάθε τέτοια εμπειρία, η σύλληψη έγινε μέσα στην πνευματική ευφροσύνη και
την επικοινωνία με το Θεό. «Ιδού γαρ η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα
σου», απάντησε η άσπιλη Παρθένος στον άγγελο που της έφερε το μήνυμα της χαράς,
συνέλαβε και γέννησε. Προκειμένου έτσι ο νικητής του διαβόλου, όντας άνθρωπος –
θεάνθρωπος να κατάγεται, βέβαια, από το ανθρώπινο γένος, να μη μετέχει όμως
στην κληρονομούμενη αμαρτία. Αυτός μόνος απ’ όλους τους ανθρώπους να συλληφθεί
χωρίς να συντρέχει το γεγονός της παρακοής, μόνος αυτός να μπει στη μήτρα της
μητέρας του χωρίς να μεσολαβήσει η εμπαθής ηδονή της σάρκας και οι βρώμικες
επιθυμίες που χαρακτηρίζουν τη μιασμένη από την παρακοή ανθρώπινη φύση.

 

Προκειμένου
έτσι ο Χριστός να υπάρξει τέλεια απαλλαγμένος από κάθε μόλυνση που μεταδίδεται
στους απογόνους, με αποτέλεσμα να μην έχει καμιά ανάγκη κάθαρσης ο ίδιος, και
να δέχεται τα πάντα με σοφία για χάρη μας. Και έτσι να γίνει ο ολοκληρωτικά
νέος Άνθρωπος και να παραμείνει νέος πραγματικά κι αταλάντευτα, χωρίς καθόλου
να παλιώνει πάλι, και να ανοικοδομήσει, προσφερόμενος ο ίδιος ως θεμέλιο και ως
όργανο, τον παλιό Άνθρωπο και να τον διατηρήσει πάντα νέο, μια και μπορεί να
διώξει μακριά κάθε στοιχείο παλιό και φθαρμένο.

Γιατί
και κείνος, ο πρώτος Άνθρωπος δημιουργήθηκε καταρχήν πεντακάθαρος και ήταν νέος
ωσότου με τη θέλησή του ακολούθησε το διάβολο και εκτράπηκε στις σαρκικές
ηδονές και ξέπεσε μες το βούρκο της αμαρτίας με αποτέλεσμα να παλιωθεί και να
κατρακυλήσει στην παραφθορά της φυσικής του κατάστασης.


Γι’ αυτό ο Κυβερνήτης του κόσμου δεν ανακαινίζει τον άνθρωπο, παράδοξα, μόνο με
κάποια εξωτερική ενέργεια του, αλλά τον προσλαμβάνει και τον αγκαλιάζει. Και
δεν ανορθώνει μόνο και ξαναστεριώνει την ανθρώπινη φύση, αλλά και την
περιβάλλεται με τρόπο απερίγραπτο και ενώνεται και ταυτίζεται μαζί της, και
γεννιέται συγχρόνως Θεός και άνθρωπος από γυναίκα βέβαια, ώστε να πάρει πίσω
της φύση του που ο ίδιος έπλασε κι ο πονηρός με τη συμβουλή του τού έκλεψε,
παρθένο όμως, για να καταστήσει τον άνθρωπο νέο, γιατί αν γεννιόταν με σπέρμα
ανδρός, θα έφερνε την κληρονομιά της αμαρτίας και δε θα ήταν καινούριος
άνθρωπος, δε θα ήταν ο αρχηγός και χορηγός της ζωής εκείνης που ποτέ δεν
παλιώνει, δε θα κατάφερνε, αν άνηκε στην παλιά ξεπεσμένη κατάσταση, να
προσλάβει ολόκληρη τη διαφανή θεότητα και να καταστήσει τη σάρκα ανεξάντλητη πηγή
αγιασμού τόσο, ώστε να ξεπλύνει και να καθαρίσει πλέρια το μολυσμό των
προπατόρων και να επαρκέσει για τον εξαγιασμό και όλων των επιγόνων. Γι’ αυτό
ακριβώς, ούτε άγγελος, ούτε άνθρωπος, αλλά αυτός ο ίδιος ο Κύριος, νικημένος
από την αγάπη του για μας, θέλησε να μας σώσει και να μας αναπλάσει, με το να
γεννηθεί τέλειος άνθρωπος όπως και μεις, μένοντας όμως συγχρόνως αναλλοίωτα
Θεός.

 Πηγή 

Βράβευση μαθήτριας του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας

Βράβευση μαθήτριας του ΣΔΕ

 

 

Το 2ο Βραβείο έλαβε η μαθήτρια του Σ.Δ.Ε. του
καταστήματός κράτησης γυναικών Ελεώνα Θήβας B.S. στον 1ο Μαθητικό Διαγωνισμό Ζωγραφικής για την Ψυχική
Υγεία , που διοργάνωσε ο Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Βοιωτίας.


Πηγή 

Η τέχνη στη θεραπεία και πρόληψη της τοξικοεξάρτησης

Η τέχνη στη θεραπεία και την πρόληψη της τοξικοεξάρτησης

11.12.2013

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής του πολιτικής σε συνεργασία με τον Τομέα Εκπαίδευσης του ΚΕΘΕΑ και αφορμή την έκθεση Εκ Νέου μιας νέας γενιάς Ελλήνων Καλλιτεχνών, θα διεξάγει τη Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου (στο ΚΕΘΕΑ) και την Παρασκευή 20 Δεκέμβρη (στο χώρο του μουσείου) ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με στόχο να ευαισθητοποιήσει εκπαιδευτές, θεραπευτές και στελέχη πρόληψης (των δομών του ΚΕΘΕΑ στην Αττική και άλλων φορέων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τοξικοεξάρτησης) στην αξιοποίηση της τέχνης για την προσέγγιση των ομάδων τους.

Η εκπαίδευση θα είναι βιωματική και θα αξιοποιηθούν τα μέσα και οι δυνατότητες που παρέχει η σύγχρονη τέχνη ως μέσο προσέγγισης και ανάδειξης των αναγκών των ατόμων και των ομάδων.

Λόγω του περιορισμένου αριθμού θέσεων (max. 20) οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλλουν ηλεκτρονικά (education@kethea.gr)  ή με fax (210 9241986) το αίτημα τους (συνημμένη αίτηση) στο ΚΕΘΕΑ έως την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013 μέχρι τις 12:00.

Σε περίπτωση που ο αριθμός των αιτημάτων υπερβεί τον αριθμό των προσφερόμενων θέσεων προτεραιότητα θα δοθεί :

α) στην αντιπροσωπευτικότητα όλων των δομών
β) σε όσους είναι σε θέση να εφαρμόσουν άμεσα στις δομές τους όσα μάθουν
γ) σε όσους εργάζονται με έφηβους
δ) σε όσους εργάζονται σε δομές εκπαίδευσης και
ε) σε όσους δεν συμμετέχουν την τρέχουσα περίοδο σε άλλα προγράμματα εκπαίδευσης του ΚΕΘΕΑ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα μπορείτε να απευθυνθείτε στην κα. Ελένη Ρούσσου, Τομέα Εκπαίδευσης ΚΕΘΕΑ, (210 9241993-6 εσωτ. 258).

Πηγή