Το έργο της κατηχήσεώς του είχε ξεκινήσει ο π. Σταύρος Μαρίνος, ο εφημέριος της συγκεκριμένης φυλακής ένα χρόνο πριν. «Ξεκινήσαμε από την Παλαιά Διαθήκη, βήμα – βήμα, κεφάλαιο – κεφάλαιο και φθάσαμε έως και τις Πράξεις των Αποστόλων της Καινής Διαθήκης ώστε ο Γ. να γνωρίσει τον Χριστό και την Εκκλησία. Δεν ήταν απλό. Έπαιξε ρόλο η προσωπική του επιμονή και θέληση. Είναι πολύ σημαντικό το ότι ήταν δεκτικός, ανοιχτός στο να μάθει καινούργια πράγματα, εντελώς νέα, έξω από την ζωή που έως τώρα είχε συνηθίσει να ζει». Ανέφερε ο π. Σταύρος.

Το Μυστήριο τέλεσαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών κ.κ. Γεώργιος και ο πρωτοπρεσβύτερος π. Σταύρος. Ανάδοχος ήταν ο κ. Αντώνιος Παππάς, φίλος του έργου του Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων «Ο Ονήσιμος» που δέχθηκε και ανέλαβε το ιερό αυτό καθήκον με πολλή προσμονή κι αγάπη. «Όταν βαπτίζεις κάποιον άνθρωπο, να ξέρεις πως ανοίγεις μια Εκκλησία» του είπε ο πνευματικός του πατέρας του κ. Παππά όταν του ζήτησε την ευλογία του για να γίνει ανάδοχος.

Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος σε όλους τους παρευρισκόμενους, μεταξύ άλλων εξήγησε τους αξιοσημείωτους συμβολισμούς του ιερού μυστηρίου, όπως της τριπλής κατάδυσης στο νερό μέσω των οποίων εικονίζονται ο τριημερονύκτιος θάνατος, η ταφή και η Ανάσταση του Χριστού. «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μαρκ. 8.34). Θέτει τρεις προϋποθέσεις για την σωτηρία μας. Όποιος θέλει, με δική του βούληση, θα απαρνηθεί τον εαυτό του, ό, τι τον κρατά δέσμιο, τα πάθη και τις συνήθειές του, και τέλος θα ακολουθήσει τον Χριστό με κόπο, με θυσίες, σηκώνοντας τον σταυρό που του αναλογεί. Κανένας σταυρός δεν είναι ελαφρύς. Ο Χριστός είναι το αμπέλι και εμείς τα κλήματα. Ο Κύριος ονομάζει τον εαυτό του «άμπελον» και τους μαθητές του κλαδιά, κληματόβεργες, για να μας διακηρύξει ότι ο μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ο θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός είναι η κεφαλή της Εκκλησίας και ότι εμείς είμαστε μέλη του, μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Ο Χριστός είναι το αμπέλι, οι πιστοί είναι οι κληματόβεργες και τα κλαδιά του αμπελιού. Ο Χριστός λοιπόν είναι η ρίζα, που υποβαστάζει τα κλαδιά και εκτρέφει αυτά με το χυμό που ξεκινά από αυτήν. Έτσι και ο Χριστός είναι Εκείνος που μας τρέφει και μας στηρίζει. Πολλά είναι τα κλαδιά αλλά συναντιούνται όλα στη ρίζα. Έτσι και όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί, οσοδήποτε και αν χωρίζονται μεταξύ τους με τις αποστάσεις του χρόνου και του τόπου, ενώνονται όλοι στο Χριστό. Πρόσθεσε, πως τούτο το γένος θα πάει μπροστά μόνο με νηστεία και προσευχή όπως μας παρήγγειλε ο ίδιος ο Χριστός μας και τώρα που είναι η έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής είναι μια ευκαιρία για τον νεοφώτιστο Γεώργιο, αλλά και για όλους μας να ακολουθήσουμε αυτήν την προτροπή.

«Σήμερα απαλλάσσεσαι αφενός από το προπατορικό αμάρτημα, αλλά και από οποιαδήποτε άλλη αμαρτία ή σφάλμα έχεις διαπράξει μέχρι και σήμερα. Αυτό είναι και το μεγάλο προνόμιο που αποκτάς σήμερα εν συγκρίσει με την βάπτιση ενός νηπίου». Επεσήμανε ο Σεβασμιότατος στον νεοφώτιστο. «Η δουλειά του αναδόχου είναι να οδηγήσει τον βαπτιζόμενο στην Βασιλεία των Ουρανών» είπε απευθυνόμενος στο ανάδοχο.

Στο πλάι του Γεωργίου καθ’ όλη την διάρκεια του Μυστηρίου, εντός του ναού, ήταν παρόντες, εμφανώς συγκινημένοι οι συγκρατούμενοί του, συνοδοιπόροι στο θεραπευτικό ταξίδι και στον αγώνα να παραμείνουν καθαροί από εξαρτήσεις.

Ο ανάδοχος, θέλοντας να δείξει την ευγνωμοσύνη του προς όλους όσους συνέδραμαν για την τέλεση του μυστηρίου, μοίρασε σε όλους τους παρευρισκόμενους την εικόνα του Αγίου Αποστόλου Ονησίμου, προστάτη των φυλακών και των κρατουμένων.

Μετά το πέρας της βάπτισης είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε όλοι μαζί στην αίθουσα όπου λαμβάνουν χώρα οι ομαδικές συζητήσεις των τριών θεραπευτικών φάσεων του προγράμματος «ΕΠΙΛΟΓΗ», του προγράμματος που συμμετέχουν όλοι οι θεραπευόμενοι – κρατούμενοι του ΚΑΤΚ Ελεώνα Θηβών Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων και να ανταλλάξουμε ευχές. Εκεί, ο νεοφώτιστος Γεώργιος ευχαρίστησε από καρδιάς όλους όσους βοήθησαν να γίνει πραγματικότητα το όνειρό του να βαπτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός και μοιράστηκε μαζί μας το συναίσθημα που τον είχε κατακλύσει, έως ότου μπει στη ζωή του ο π. Σταύρος, ότι «όσα έχω πράξει έως τώρα είναι λάθος, η ζωή που ακολουθώ είναι λάθος, πρέπει να αλλάξω». «Σήμερα είναι η πιο σημαντική ημέρα της ζωής μου. Δε νομίζω ότι ποτέ στο μέλλον θα ζήσω κάτι παρόμοιο. Μακάρι να με βοηθήσει ο Χριστός να παραμείνω μακριά από τις εξαρτήσεις και οποιαδήποτε μορφή παραβατικότητας ακόμη και όταν βρεθώ εκτός φυλακής» είπε μεταξύ άλλων.

Ευχαριστούμε τον Πανάγαθο Θεό που επέτρεψε να μετέχουμε στο μυστήριο της Βαπτίσεως του Γεωργίου και να του σταθούμε σε αυτή τη σημαντική στιγμή – σταθμό της ζωής του.

Δεν έχουμε παρά να του ευχηθούμε καλόν αγώνα, η Χάρη του Βαπτίσματος να τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή! Είθε να μιμηθούν και άλλοι το παράδειγμα σου και να θελήσουν να μάθουν να ζουν αγωνιζόμενοι εν Χριστώ!