---

Συχνά ενώ προς τη χαρά απλ

ώνομε το χέρι,
μας αιματώνει δολερό τής πίκρας τό μαχαίρι,
Κι ενώ ονειρευόμαστε ρόδα ζωή γεμάτη,
τσουκνίδες ξεφυτρώνουνε στα πόδια μας και βάτοι.
Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές που η ψυχή τα χάνει
και δεν ευρίσκει πρόχειρο στον πόνο της βοτάνι,
θάρρος ή Αγία Χάρις Σου, Πανάγαθε, μας δίνει
και λέμε μ’ εγκαρτέρηση: Τό θέλημα Σου ας γίνη!

O ουρανός πολλές φορές με σύννεφα μαυρίζει,
Σβήνουν των άστρων οι φανοί, Τό πέλαγος μουγκρίζει.
Αγκομαχά τό άμοιρο του βίου μας καράβι,
Απότομοι αντίκρυ μας στηλώνονται οι κάβοι.
Τρίζει στα μαύρα κύματα του νου μας το τιμόνι,
κι απελπισίας καταχνιά πυκνή μάς κουκουλώνει,
Αλλά μια λάμψη μέσα μας ή Δύναμις Σου χύνει
και προχωρούμε λέγοντας:Τό θέλημα Σου ας γίνη!

Κωνσταντίνος Καλλίνικος
«Δάφνες και Μυρσίνες»